Ana Sayfa 4. SINIF 5. SINIF 6. SINIF 7. SINIF
8. SINIF 9. SINIF 10. SINIF 11. SINIF 12. SINIF
4-8 (Eski P.) 9-12 (Eski P.) İlahiyat TestBank Fıkralar
 
Site içi arama
 
 
Kur'an'daki Kıssalar
Duayla ilgili hikayeler
Namazla İlgili Hikayeler
Bayram Hikayeleri
Dede Korkut Hikayeleri
Ölümle İlgili Hikayeler
Hikaye: Din ve Ahlak
  
»  Hikaye 4111 Besmele
Hikaye: Allah İnancı
Hikaye: İbadetler
Hikaye: Melekler ve Ahiret
Hikayeler: Zekat Sadaka
Hikayeler: Dinler ve Evrensel Öğütleri
Allah Herşeyi Görür
Kalp Kırmakla İlgili Hikayeler
Her İnsana Anlayacağı Dilden
Geleceği Görmekle İlgili Hikayeler
İyilik Yapmakla İlgili Hikayeler
Sadakatla İlgili Hikayeler
  
 
Duyurular
 
  
 
Anket
 
   
 
Kullanıcı girişi
 
Kullanıcı Adı :
Şifre :
 
Hava Durumu
 
 
Ajanda
 
   
Hikaye 4111 Besmele
 
 
 
 

______Cemile ERKUŞ_____ 

 

 Ahmet iki gündür Hasan’a dargındı. Sebep, Hasan’ın oyunun kuralını çiğnemesiydi. Aslında küçük bir şeydi bu. Kendisinin de kuralları çiğnediği oluyordu ama nedense insan, kendi yaptığı hataları küçük; başkalarının hatalarını büyük görüyordu.Ahmet içten içe Hasan’la barışmak istiyordu ama nasıl barışacağını bilemiyor, çekiniyordu. Babası ondaki bu sıkıntılı hali fark etti:

— Oğlum, bir derdin var sanki. Paylaşmak ister misin?

Ahmet olan biteni anlatınca İhsan Bey şunları söyledi:

— Oğlum, her insan hata yapabilir. Hatasının sonucunu gören insan daha dikkatli olur.

Hasan hatasının farkına varmıştır. Sen de bu dargınlığı uzatmamalısın artık.

Peygamberimiz üç günden fazla dargın durmayı doğru bulmamıştır. Yarın günlerden pazar. Karlar da iyice eridi. Hava güzel olursa tepedeki boş araziye çıkalım, bir futbol maçı yapalım. Böylelikle sen de Hasan’la barışmış olursun. Ne dersin?.. Hadi şimdi git, herkese haber ver.

Ahmet çok sevinmişti bu işe… Ertesi gün güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra spor kıyafetlerini giydiler ve apartmanın bahçesine indiler. Birkaç kişi dışında herkes gelmişti. Hasan, babası ve ağabeyi ile bahçede bekliyordu. Herkes birbiriyle selamlaştı. İhsan Bey’in yardımıyla Hasan ile Ahmet de kucaklaştılar. Biraz çekingendiler ancak barışmanın mutluluğu ikisinin de yüzünden okunuyordu. Tepeye doğru yola koyuldular. Maç yapılacak alana geldiklerinde iki takım oluşturarak ısınma hareketleri yaptılar ve maç için süreyi başlattılar. İlk vuruşu İhsan Bey yapacaktı, tam topa vura-cağı sırada dudaklarını 3-5 sefer kımıldattı ve topa öyle vurdu.

Maç çok çekişmeli geçiyordu. Önce Ahmet ve babasının içinde bulunduğu takım öne geçmişti ama karşı takım atak üstüne atak geliştirerek 3-2 üstünlük sağladı ve maçı kazandı. Çok güzel bir maç olmuş, hoş vakit geçirmişlerdi. Eve dönerken Ahmet merak ettiği şeyi babasına sordu.

— Babacığım, topa ilk vuracağın sırada içinden bir şey söyledin. Ne söyledin?

— Besmele çektim oğlum!..Ahmet şaşırmıştı. Sormadan edemedi.

— Babacığım, maça başlarken besmele çekmek şart mı? İhsan Bey gülümseyerek oğlunun sorusunu yanıtladı:

— Allah’ın adını anarak her işimizde, O’nun yardımını ve sevgisini yanımızda hissetmek is-teriz. Bu bize güven ve güç verir. Çünkü biz çaba göstermiş ve doğru olanı yapmak istemişizdir. Sen de her işinde Allah’ın yardımını hissetmek istiyorsan besmele çekmelisin.

Ahmet o günden sonra her işine besmeleyle başladı. Artık kendisini daha mutlu ve daha güçlü hissediyordu. (Diyanet Çocuk Ocak 2009 dergisinden alınmıştır.) www.dinibil.com

  
 
Duyurular  |  Makale ve Sohbetler  |  İletişim  |  Paylaşım